خیالِ دست

نوشته‌های مهدی ابراهیم‌پور

خیالِ دست

نوشته‌های مهدی ابراهیم‌پور

خیال دست. آن بازی است که در مجالس کنند و آن چنان است که یک کس در کنار دیگری پشت سر او بنشیند و آن شخص عبا یا پرده ای بر سر خود و آنکه در کنار اوست کشد بحیله ای که شخص عقبی بالمره در انظار پنهان گردد و معلوم نشود و قدری از شانه های آنکه بکنار اوست نیز پوشیده شود آنگاه شخص کنار نشسته دستهای خود را بر پشت برد و نگهدارد و آن شخص عقبی دستهای خود را بعوض دستهای کنار نشسته برآرد و این پیشی شروع بحرف زدن یا گفتن کند و آن عقبی بدستهای خود که بیرون آید حرکات او را مطابق حرف زدن او بعمل آورد از قبیل دست حرکت دادن و دست بر سبال و صورت کشیدن و گرفتن نی قلیان بر دست و به دهن گذاشتن همه حرکات از دستهای آن عقبی بجهت این یکی که در کنار اوست بعمل آیند و بر ناظران و مجلسیان چنین مفهوم می گردد که این دستهای خود شخصند که بحرکات ارادی حرکت کنند. (از لغت نامه ٔ محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ).
لغت‌نامه دهخدا

طبقه بندی موضوعی
اینجا هم هستم

متحیّر، مأیوس، و عصبانی

جمعه, ۱۰ آذر ۱۳۹۶، ۰۳:۵۴ ب.ظ

وقتی شما راههای ارتباط از راه دور را برای دیگران فراهم میکنید، مثلاً تلفن همراه میخرید، آدرس ایمیل میسازید یا حساب کاربری در شبکههای اجتماعی درست میکنید، در قبال این راههای ارتباطی مسئولید. به این معنی که لازم است آنها را بهطور مرتب چک کنید و در صورتی که کسی از طریق یکی از این راهها با شما تماس بگیرد به او پاسخ دهید.

البته که لازم نیست پاسخ همواره مثبت باشد. بهعنوان مثال من به شما ایمیل میزنم و از شما درخواستی دارم که نمیتوانید یا نمیخواهید آن را برآورده کنید. در این صورت لازم نیست که پاسخ شما خواستهی من را برآورده کند، ولی لازم است که شما در فرصتی عرفاً قابل قبول به من پاسخ دهید و بنویسید که خواستهی من را برآورده نمیکنید. همچنین اگر پاسخ دادن یا برآورده کردن درخواست من فعلاً برای شما مقدور نیست ولی شاید بعداً امکانش برایتان فراهم شود، لازم است که این موضوع را به اطلاع من برسانید. مثلاً پیامک بزنید و بنویسید: «فعلاً سرم شلوغ است و فرصت نمیکنم.»

این از اوّلیات در آداب استفاده از وسایل ارتباطی است. اگر شما شماره تلفنی به دیگران دادهاید که آن را جواب نمیدهید، یا حساب ایمیلی درست کرده و به دیگران آدرسش را دادهاید ولی آن را چک نمیکنید یا بعضاً جواب ایمیلهایی که از شما درخواستی دارند را به هر دلیلی نمیدهید، شما فرد بیادب و بیشعوری هستید.

۹۶/۰۹/۱۰

نظرات  (۳)

۱۱ آذر ۹۶ ، ۰۱:۳۶ فاطمه نظریان
خب شاید اون آدم دسترسی به نت یا تلفن نداره. یا شاید مشکل و گرفتاری‌ای برایش پیش آمده.
پاسخ:

در روزگار ما، «دسترسی» نداشتن توجیهیه که سخت میشه قبولش کرد. بله، ممکنه فرد مورد نظر در نقطهای باشه که نه خط تلفن داشته باشه و نه اینترنت ولی احتمالش خیلی کمه. در خصوص مشکل و گرفتاری هم ۳۰ ثانیه پیامک یا ایمیل زدن که «الان گرفتارم» واقعاً کار سختی نیست. مهمه که آدمها در خصوص وسایل ارتباط جمعی احساس مسئولیت کنند. فرض کنید یک آدمِ با مسئولیتِ گرفتار دارد در خیابان راه میرود و عجله هم دارد. شخصی از او آدرس میپرسد. انتظار نداریم که آدم با مسئولیت سرش را پایین بیندازد و برود. اگر برایش آدرس دادن ممکن نیست، حداقل میتواند بگوید «عجله دارم، باید بروم». وسایل ارتباطی همانطوری که mind را extend میکند، responsibility را هم extend میکند.

سلام علیکم
سپاسگزارم. نکته‌ی بسیار مهمی است. حتی بعضی از افراد دانشگاهی ما، در این زمینه مشکل جدی دارند (به‌طور ویژه در مورد ایمیل).
پاسخ:
و علیکم السلام
به‌ویژه «بعضی از افراد دانشگاهی ما، در این زمینه مشکل جدی دارند.»
:)
به‌ویژه که انتظار از یک فرد دانشگاهی بیش‌تر است. (داغ دلمان تازه شده)
پاسخ:
:)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی