خیالِ دست

نوشته‌های مهدی ابراهیم‌پور

خیالِ دست

نوشته‌های مهدی ابراهیم‌پور

خیال دست. آن بازی است که در مجالس کنند و آن چنان است که یک کس در کنار دیگری پشت سر او بنشیند و آن شخص عبا یا پرده ای بر سر خود و آنکه در کنار اوست کشد بحیله ای که شخص عقبی بالمره در انظار پنهان گردد و معلوم نشود و قدری از شانه های آنکه بکنار اوست نیز پوشیده شود آنگاه شخص کنار نشسته دستهای خود را بر پشت برد و نگهدارد و آن شخص عقبی دستهای خود را بعوض دستهای کنار نشسته برآرد و این پیشی شروع بحرف زدن یا گفتن کند و آن عقبی بدستهای خود که بیرون آید حرکات او را مطابق حرف زدن او بعمل آورد از قبیل دست حرکت دادن و دست بر سبال و صورت کشیدن و گرفتن نی قلیان بر دست و به دهن گذاشتن همه حرکات از دستهای آن عقبی بجهت این یکی که در کنار اوست بعمل آیند و بر ناظران و مجلسیان چنین مفهوم می گردد که این دستهای خود شخصند که بحرکات ارادی حرکت کنند. (از لغت نامه ٔ محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ).
لغت‌نامه دهخدا

طبقه بندی موضوعی
اینجا هم هستم

۲ مطلب در آذر ۱۳۹۶ ثبت شده است

آیتالله حائری شیرازی درگذشت؛ رحمة الله علیه. چند بار از نزدیک او را دیده بودم. در زمان دانشآموزیام میآمد دبیرستان رازی شیراز و برایمان سخنرانی میکرد. حرفهایش به دل مینشست. جز خوبی از او ندیدهام. امّا از همان زمان مدرسه رفتن من—و شاید حتّی قبل از آن—شایعات و اتهاماتی دربارهی زمینخواری او بود که تا روز مرگ ایشان—و شاید حتّی بعد از آن—ادامه دارد. ایشان سالها امام جمعهی شیراز بود و تقریباً همهی اهالی شهر ایشان را میشناختند و از اتهامات خبر داشتند، امّا هیچگاه به این اتهامات رسیدگی نشد.

از دو حالت خارج نیست: یا ایشان زمینخواری کرده یا نکرده. اگر زمینخواری کرده باشد، عدم رسیدگی به اتهامات باعث ظلم به مردم شده، و اگر زمینخواری نکرده باشد، عدم رسیدگی به اتهامات باعث ظلم به این مرد. و لابد روشن است که اینجا ظالم همان متصدّی اجرای عدالت است.

با این حواشی و شایعات پیرامون زندگی اقتصادی آقای حائری، متأسفانه مرگ او در ذهن بسیاری از همشهریانش با نیکنامی همراه نیست. صمیمانه آرزو میکنم که مرگ او نزد خداوند با نیکانجامی همراه باشد.

۳ نظر ۲۹ آذر ۹۶

وقتی شما راههای ارتباط از راه دور را برای دیگران فراهم میکنید، مثلاً تلفن همراه میخرید، آدرس ایمیل میسازید یا حساب کاربری در شبکههای اجتماعی درست میکنید، در قبال این راههای ارتباطی مسئولید. به این معنی که لازم است آنها را بهطور مرتب چک کنید و در صورتی که کسی از طریق یکی از این راهها با شما تماس بگیرد به او پاسخ دهید.

البته که لازم نیست پاسخ همواره مثبت باشد. بهعنوان مثال من به شما ایمیل میزنم و از شما درخواستی دارم که نمیتوانید یا نمیخواهید آن را برآورده کنید. در این صورت لازم نیست که پاسخ شما خواستهی من را برآورده کند، ولی لازم است که شما در فرصتی عرفاً قابل قبول به من پاسخ دهید و بنویسید که خواستهی من را برآورده نمیکنید. همچنین اگر پاسخ دادن یا برآورده کردن درخواست من فعلاً برای شما مقدور نیست ولی شاید بعداً امکانش برایتان فراهم شود، لازم است که این موضوع را به اطلاع من برسانید. مثلاً پیامک بزنید و بنویسید: «فعلاً سرم شلوغ است و فرصت نمیکنم.»

این از اوّلیات در آداب استفاده از وسایل ارتباطی است. اگر شما شماره تلفنی به دیگران دادهاید که آن را جواب نمیدهید، یا حساب ایمیلی درست کرده و به دیگران آدرسش را دادهاید ولی آن را چک نمیکنید یا بعضاً جواب ایمیلهایی که از شما درخواستی دارند را به هر دلیلی نمیدهید، شما فرد بیادب و بیشعوری هستید.

۷ نظر ۱۰ آذر ۹۶